wtorek, 4 stycznia 2022

Powiew epoki

 Ostatni przemarsz entów,

Ostatnie tchnienie bajek,

Ostatnia wiara w baśnie,

przeszłość magicznej jaźni. 


Ostatnie tańce elfów, 

Ostatnie pieśni lasów, 

Ostatni pocałunek raju,

wspomnienie minionych czasów. 


Ostatnie trele driady,

Ostatnie polne kwiaty, 

Ostatnie dźwięki puszczy,

zasypiającej w asfaltowej głuszy.


Jeszcze nie koniec triumfu natury.

Jeszcze satyry i driady zatańczą.

Jeszcze elfy do tego zatańczą. 

Jeszcze wiatr poniesie tę wiarę. 


Jeszcze entowie odnajdą harmonię.

Jeszcze ziemia odnajdzie swą duszę. 

Jeszcze nie koniec magicznych mocy.

Jeszcze obudzi się cud świata natury.


My tylko dziś zasypiamy, 

My nie przeminiemy, 

My nie znikniemy,

My tylko wypoczniemy.


By obudzić się w wieczornej bajce,

Wyobraźni dziecka zobaczysz jednorożca.

Z popiołów w kominku wystrzeli feniks,

A gwiazdy mrugną do ciebie okiem.